TIJD VOOR BEZINNING, TIJD VOOR VERANDERING.
In Enschede is het afgelopen jaar nogal veel tumult ontstaan over verschillende projecten waarin het cultureel erfgoed een hoofdrol heeft gespeeld. Wij herinneren u aan het BATO terrein, de conciërge woning van de voormalige Ambachtschool, het (rode) winkelpand in de Marktstraat, de Moskee aan de Athjestraat, de (ontbrekende) monumentstatus van voormalige Melkhal en de gemeentelijke erfgoed status van Teesinkbos in Boekelo. Kennelijk lukt het maar niet om het historisch erfgoed te koesteren laat staan het een prioriteit te geven.
De gemeente Enschede heeft een pettenprobleem. Soms is de gemeente eigenaar en de exploitatie van historisch en monumentaal vastgoed is geen kerntaak, maar de gemeente Enschede is wel de hoeder van ons cultureel erfgoed. Deze belangen kunnen snel botsen als zich een projectontwikkelaars meldt om een historische pand te kopen. Het in stand houden van een cultuur historisch monument is dan al snel van onderschikte orde ofschoon er gelukkig ook positieve uitzonderingen zijn; denk hierbij aan renovatie van de villa’s aan de Ripperdastraat en de voormalige Bethelkerk aan de Blijdensteinlaan.
Helaas heeft onze overheid last van koud watervrees voor het toekennen van de  gemeentelijke monumentstatus, terwijl zo’n status historische gebouwen bescherming biedt tegen o.a. sloop. Gelukkig is er nu een gemeentelijk initiatief om beter inzicht te krijgen van historische panden in verschillende wijken. Wat ons betreft een prima, maar alleen inzicht betekent nog geen adequate bescherming.
De publieke verontwaardiging over slopen van waardevolle gebouwen groeit. Soms voel je nog de open zenuw over de sloop van het oude politiebureau, de vele jaren zestig villa’s of de gemiste kans om een muziekcentrum met veel allure te vestigen in een subliem leegstaand fabrieksgebouw. Vaak is de communicatie met de burger te onvolledig en regelmatig zijn inspraakprocedures een wassen neus. Zoals bij het BATO terrein, waar de rekensommen niet klopten, maar de snelle sloop elke discussie frustreerde.
De verschillende erfgoedorganisaties in Enschede hebben recentelijk de politiek weer op het hart gedrukt zich voldoende in te zetten voor het cultureel erfgoed van Enschede. Aan mooie woorden geen gebrek en men wil komen tot verbeteringen. Jammer dat lokale politici geen enkele financiële ruimte bieden om hier serieus werk van te maken en niet willen investeren in de noodzakelijke menskracht om hiermee een goed begin te maken.
Nu het maar niet lukt om op het stadskantoor menskracht te mobiliseren en de erfgoedorganisaties de rol krijgen opgedrongen om moord en brand te schreeuwen bij dreigende ongelukken is het tijd om burgerparticipatie en inspraak een serieuze rol toe te delen. In onze volgende column zullen we politiek op dit terrein de helpende hand reiken.