Na de Tweede Oorlog ontstond in de Twentse textielkring het idee voor de Wilhelminaflat. Een aantal fabrikanten was op zoek naar een plek om in een rustige omgeving van hun oude dag te genieten. Men kocht een terrein nabij het Volkspark aan de Stadsmatenstraat. Als architect werd W.K. de Wijs en W.K. de Wijs jr. aangezocht, die eerder de wijk Pathmos ontwierp. De gemeentelijke bouwverordening moest aangepast worden om een woonflat mogelijk te maken - niet eerder was er in Enschede een dergelijk grote flat gebouwd.
 Uiteindelijk was de flat met behulp van een Rijksubsidie in 1952 een feit. Vanaf het begin was de flat populair en werd ook wel een middenstand flatgebouw genoemd mede omdat de koopprijs (destijds tussen de 4.500 en 10.000 gulden) bepaald niet laag was. Het voorzieningenniveau in de flat was - zeker voor die tijd - bijzonder hoog. Er waren zeven logeerkamers, een was- en droogruimte, een lift en centrale verwarming. Daarnaast werden er ter verhoging van het woongenot een portier, conciërge en een tuinman in dienst genomen. De conciërge woonde met zijn echtgenote in een dienstappartement. Hierin was bovendien een grote keuken ondergebracht: van zijn echtgenote werd namelijk verwacht dat ze zou koken en afwassen voor de bewoners.
 Eind jaren ’80/begin jaren ’90 dreigde de flat een gedeelte van haar statuur te verliezen. Er was sprake van leegstand; veel appartementen werden verhuurd. De flat voldeed bovendien niet meer aan de eisen van de tijd. Van isolatie was in de jaren ’50 bijvoorbeeld geen sprake geweest, wat uiteraard invloed had op het wooncomfort. Hoewel door de jaren heen wel klein onderhoud was verricht, was groot onderhoud noodzakelijk geworden. Sinds de jaren ’90 is het gebouw daarom grondig gerenoveerd. Zo is er een nieuwe verwarmingsketel geplaatst, een groot deel van de kozijnen vervangen en uitgevoerd met dubbel glas, is het dak geïsoleerd, de gangen voorzien van een verlaagd plafond en zijn diverse leidingen vervangen.
 In de afgelopen jaren zijn verdere verbeteringen doorgevoerd. Zo is in 2007 de tuin geheel opnieuw aangelegd en is in 2008 de liftinstallatie vervangen. In 2009 is het tapijt in de gangen vernieuwd en zijn de logeerkamers gerenoveerd. Hoewel er anno nu niet meer gekookt wordt voor de bewoners en de gemiddelde leeftijd van de bewoners (42,5 jaar) ook een stuk lager ligt dan in 1952, heeft de Wilhelminaflat de tand des tijds goed doorstaan. Nog steeds is het een van de populairste flats van Enschede.

 

Het appartementencomplex beschikt over totaal 63 appartementen waarvan 47 twee persoonsappartementen en 16 eenpersoons appartementen. Het wooncomplex beschikt over een aantal logeerkamers die door gasten en/of familieleden van de eigenaars kunnen worden gebruikt. De VvE Wilhelminaflat heeft een eigen huismeester voor algemene werkzaamheden en reparatiewerkzaamheden voor eigenaars. Een centrale was en droogruimte, een keukenvoorzienig en een fitnessruimte maakt het appartementencomplex tot een woonvoorziening met een aantrekkelijk dienstenpakket. Het appartementencomplex is voorzien van een centrale verwarmings installatie. \de gemiddelde voorschotbijdrage aan de Vereniging van Eigenaars ligt tussen de € 170 tot € 350 per maand incl. verwarmingskosten. Er is een actieve Vereniging van Eigenaars en het woongebouw is een gemeentelijk monument.

Wilhelminaflat in aanbouw 1950